Lost in Translation?

apr 26, 2021 | Architectuur en Kunst | 1 reactie

Waar gaan we naar toe, waar komen we vandaan. Zijn we in de architectuur de afgelopen jaren niet iets verloren? Recent was er in de Stentor een artikel over de sloop van een villa in de parkenbuurt. Volgens mij een prima voorbeeld van de ontwikkeling van de afgelopen tien tot twintig jaar. Voor mij is er duidelijk verschil tussen de nieuwe versie van de villa en de oude. Zijn we iets verloren onderweg?

Met veel genoegen kijk ik naar architectuur met een bijzondere uitstraling. Oud en nieuw.  Ik kan genieten van gebouwen zoals hieronder in Lion-sur-Mer, St.Petersburg (VS) of in Arnhem.

Dit zijn natuurlijk oude voorbeelden. Ze spreken echter. Teruggrijpen op vroeger kan natuurlijk nu niet meer. Zoals de Esthetisch Nederlands op twitter probeert te bereiken. Echter architectuur lijkt tegenwoordig zo weinig meer te spreken. Is architectuur tegenwoordig niet meer dan het bouwen van dozen? Als het kan dan stapelen we ze. De tijd waarin we leven dicteert het. Economisch gedreven op rendement. Misschien ben ik te cynisch. Er zijn gelukkig uitzonderingen die de regel bevestigen. Zoals het nieuwe ontwerp van de Lakenhal in Leiden van het Rotterdamse bureau Happel Cornelisse Verhoeven Architecten (HCVA) en het Londense bureau Julian Harrap.

Toch zijn er helaas vele voorbeelden van gestapelde dozen. Kijk maar eens naar het Aventus bij het Station in Zutphen. Is dit de plek waar we onze kinderen willen opleiden? Of het nieuwe nhow hotel naast de RAI in Amsterdam. Niet toevallig een zusje van De Rotterdam. Beide van de befaamde Rem Koolhaas. Leuk als sculptuur, lelijk als gebouw. In een concept kan je niet wonen, niet leven. Ieder zijn mening en velen vinden het geweldig. Ik herken er niet zoveel in. Grof en groot. Ik mis het detail. Dat je ook een groot gebouw mooi kan maken laat ik hierboven zien. Het is ook maar een idee dat we op deze manier moeten leven. Zoals Ton Verstegen beschrijft, was Rem Koolhaas met Delirious New York al begeesterd door de wolkenkrabber. Kunnen we ook de vraag stellen of we zo wel willen leven? Met de aandacht voor biodiversiteit in stad en land? Naast detail mis ik groen. Nu hebben we nu natuurlijk de hoogbouw met bomen. De Bosco Verticale in Milaan en Utrecht. De vraag is of dit de sociale kwaliteit heeft die we moeten nastreven. Ook platform31 stelt die vraag. Moet het altijd groter en meer? Is dit het antwoord dat we moeten geven? In een andere blog benoem ik al het rapport “Grenzen aan de Groei” .

Veel vragen, In mijn architectuur probeer ik hierop een antwoord te geven, waarbij ik altijd zal blijven zoeken naar de mogelijkheden om een humane omgeving te creëren waar we met plezier kunnen leven.

Categorieën

Recente reacties

Contact

Heeft u vragen of op- en aanmerkingen? Reageer dan dan onderaan een bericht. Natuurlijk kun u ook rechtstreeks contact opnemen.

1 Reactie

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Is groen des mensen natuur?

Is groen des mensen natuur?

De komende jaren moeten er 300.000 woningen gebouwd worden. Ik ben deze weken veel bezig met een woonwijk voor 350 woningen. We hebben veel discussie over de opbouw en samenstelling. Nu noemde mijn collega stedenbouwer het een ontspannen oefening: "er zit zoveel...

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Burgerlijke ongehoorzaamheid. Het is iets wat dezer dagen begin 2021 duidelijk weer in beeld is. Om maar gelijk duidelijk te zijn. Rellen en plundering zijn geen burgerlijke ongehoorzaamheid. Ik het kort belicht Mathijs van de Sande in sociale vraagstukken wat...

Architectuur in verbinding

Architectuur in verbinding

Eind 2019 ben ik bestuurslid van de VIBA geworden. VIBA staat voor Vereniging Integrale Bio-Logische Architectuur. Architectuur die vooral eerst humaan is. Deze vereniging is dadelijk 45 jaar jong. Al voordat ik architectuur ging studeren wilde ik bijdragen aan een...

Betrouwbare overheid

Betrouwbare overheid

Ongekend onrecht, het rapport van de parlementaire commissie draait er geen doekjes om. Waar is de betrouwbare overheid gebleven? De toeslagen affaire maakt het wel erg duidelijk. Ook oud-ombudsman Alex Brenninkmeijer benoemd het in een artikel in Trouw; het is een...

Verlies van biodiversiteit

Verlies van biodiversiteit

Verlies van biodiversiteit. Het kan niet anders dat mijn eerste blog met het thema natuur hierover gaat. Opgegroeid in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw, kwamen de eerste roep om aandacht voor het milieu en de natuur. We zijn inmiddels bijna 50 jaar verder nadat in...

Pin It on Pinterest

Share This